Geschiedenis van het christendom

Ontstaan rond 40 CE op basis van het leven van Jezus van Nazareth groeide het christendom vanuit een lokale Joodse sekte uit tot een wereldgodsdienst.

Jezus van Nazareth

Rond wat wij nu het begin van onze jaartelling noemen leefde er in de regio van wat wij nu Israël noemen een opvallende man. Zo opvallend dat hij de nodige volgelingen kreeg. Zijn uitspraken en wonderlijke daden leidden er uiteindelijk naar toe dat de Romeinse machthebbers, die echt geen zin hadden in weer een Joodse opstand, Jezus als bedreiging zagen en hem tot de (kruis-)dood veroordeelden. Er is heel weinig documentatie of andere wetenschappelijke bewijzen bekend over het leven van deze man. We moeten het vooral doen met wat zijn volgelingen later opgeschreven hebben.

De volgelingen van Jezus verspreiden het verhaal van zijn leven.

Het leven maar vooral de dood waren voor zijn volgers zo indrukwekkend dat deze mannen het op zich namen om het verhaal van Jezus overal door te gaan vertellen. Ze begonnen te reizen door de hele regio, tot aan Rome en Alexandrië toe. Het verhaal sprak veel mensen aan, van rijk tot arm, van landeigenaar tot slaaf en vooral ook tot vrouwen.
Het verhaal van het leven van Jezus werd ook steeds vaker opgeschreven in de tientallen jaren na zijn dood. Er zijn er vele geschreven maar de verhalen (“Evangelies”) van Matheus, Marcus, Lucas en Johannes zijn ooit verkozen om opgenomen te worden in het officiële boek van de christenen, de Bijbel. Of die vier mannen Jezus echt gekend hebben of het verhaal van horen zeggen hebben gehoord is noet duidelijk. Maakt ook verder niet veel uit. De vier verhalen komen trouwens op meerdere punten niet met elkaar overeen. Je kan er dus uit halen wat je wilt.

Christenen in het Romeinse rijk.

De eerste driehonderd jaar ontwikkelde het christendom zich in de regio. daarbij natuurlijk beïnvloed door de culturele achtergrond van de mensen die zich christen gingen noemen. In Alexandrië leefden veel Joden en het christendom verspreidde zich daar snel. Andere belangrijke steden waren Rome, de hoofdstad van de militaire machthebbers en Antiochië (ten zuiden van Turkije).
Het christendom in Alexandrië nam snel heel veel oeroude gedachten over van de Egyptische goden over. De taal van Rome (Latijn) en de machtsstructuur van de Romeinen werden overgenomen en de Griekse taal en filosofie drong onder andere via Antiochië binnen in het christelijke gedachtengoed.